از:
داکتر عنایت الله شفیعی
آیم به کویت دلبرا چشمان گریان در بغل
پر دامنی از رنج و غم درد فروان در بغل
دارم بدل این آرزو بنشینمت من رو برو
بنمایمت چاک دلی پاره گریبان در بغل
کو ایخدا صاحبدلی تا که کنم درد دلی
ناله گره اندر گلو دارم نیستانم در بغل
من مست عطر بوی تو افتاده ام در کوی تو
با یاد چون گل روی تو دارم گلستان در بغل
تنها نه من محوی تو ام عالم همه حیران تست
هر برک گل که بنگرم تصویر جانان در بغل
بلبل مگر روی ترا دیده چو ن در برک گل
آید به گلشن هر سحر با آه و افغانم در بغل
روزی اگر پرسی مرا آورده ئی چه بهر ما
گویم که خونین یک دلی آورده خندان در بغل
دور از دل ما کفر و کین در پای عشق مانده جبین
آینه سان دارم دلی پاک همچو قران در بغل
سوزد عنایت پیکرش در شام هجرانت چو شمع
زین سوختن دارد دلی هر شب چراغان در بغل
داکتر عنایت الله شفیعی
|