از:
رؤف روشان
گاه ازاله گاه تحصیل
تطهیر بدن، تنزیه روان
از ورای زمان
میگفت به من
دانشمندی
پاکیزه روان
لیک از زاهد و ریا
نمیگفت سخن
ازآنک میشست با آفتابه آفتاب
در شهر خراب،
بنام ایمان، به نام خدا
لیک در پشت ایام،
بر من و بر تو ، میزدخنده
بی هراس بی شتاب
بر ماه
بوسه میزد ماهتاب شبها،
نه بر کتاب
پیچیده در بریشم، در رف بلند
نه ازا له ، نه تحصیل
نه طها رتی ، نه پاک رایی
با دیده درایی
مصروف فریب مخلوق و خدا
(۱)
دو اصطلاح فلسفی که در تصوف به معا نی ذیل
بکار رفته است: ازاله نفی بدی و تحصیل کسب نکویی
|