اثر: داکتر رووف روشان
مرا به عروسی های ماه و پروین
و جشنهای فرشتگان کهکشانهای دور
فرا خوانده اند
شاهدخت رامشگران
ناهید، چنگی خنیاگر
ونکیسا هاو باربد هایی از فرشتگان
با بالهای سپید
این محافل را به شادی خواهند کشید
ومن با تحفه هایی از ارمغانکدهٔ دل
با یک آسمان ستاره
یک چمن، خرمن خرمن گل
یک دریا آبشار
یک کوهدامن ارغوان
یک کوهستان لعل
خرمن، خرمن گندم و سیب
هزار هزار دل محبت
هزار هزار بستر عشق
یک اوقیانوس مروارید
یک خیل طاوس
هزار هزار قطره اشک شادی
از الماس دیده ، تراشیده
یک چنگ برای ناهید
یک قلم نی از مولوی برای عطارد
یک جهان آرزو
و یک سینه تمنا
و با رامشگران خواهم رقصید
خواهم چرخید
و به عروسان نگاه خواهم کرد
که دامنهای جامه های سپید شان
درچمن های لا له
کهکشا نهای دگر خواهند آفرید
و اندر ملکوت
محشور با جبروت
فتنه را خواهم زدود در طاغوت
و نفرت را خواهم کرد نابود
ملکوت را خواهم شگافت
و به اسرار ما ورا
دست خواهم یافت
و از لانهٔ سیمرغان در معراج
در آسمانهای دگر
در آسمانهای بلند
عشق را لمس خواهم کرد
عشق را خواهم فهمید
و بر کرامت انسان
بر کرامت عشق
نماز خواهم گذارد
|