از:
داکتر رووف روشان
این ترانه را برای تو میسرایم
سازش از تار های دل منست
نوایش از نوای دل منست
سر و تالش همنوای
تپیدن های دل منست
آلاب آهنگش نیایش زیبایی تو
رژهٔ کلماتش تارمروارید سبحهٔ دل من
این مروارید ها را برای تو برگزیده ام
این مروارید ها زیب گردن نازنین تو، به
و گاهی که سرگوشی نسیم از
لای شاخه های شگوفه شنیده شود
زمانیکه آبشار از سینه صدا برارد
و مرغکان از سینه های کوچک شان
نغمه بر آرند
و گاهی که قمری بر شاخه
و عند لیب از باغچه ترانه بخوانند
بدان که دل عاشق پیشهٔ من
ترانهٔ عشق تو را بلب خواهد داشت
و از نازکی شگوفه، از رنگ شرم چهره های
دختران نو رسیده
از نفاست گلاب
از خوبرویی لاله
از رنگهای کمان رستم
از نگهت چمن
از شر شر جویبار
از صر صر باد
از حیای باکرگان
از مستی دلهای جوان
تصنیفی خواهم سرود
که دل نازنین تو را بشوراند
دران عشق بکارد
تبسم آفریند
دوستی و عاشقی
بنیاد کند
|